Published on januari 29th, 2013 | by thezooooo

Wie zijn ik?

Op een dag kwamen de dieren uit het bos bijeen en zeiden: “Wij moeten een school stichten. Een school voor dieren om echt Dier te kunnen worden’. En zij vroegen een klein groepje uit hun midden om een leerplan te maken voor de school. De commissie ging meteen aan het werk. Het konijn stond erop dat ‘hardlopen’ in het programma werd opgenomen. De torenvalk vond ‘kunstig vliegen’ het belangrijkste. De karper maakte duidelijk dat ‘geruisloos zwemmen’ erbij moest en de eekhoorn maakte zich sterk voor het onderdeel ‘klimmen tegen kaarsrechte stammen van torenhoge bomen’. En zo geschiedde. De school werd opengesteld. De schoolleiding zei dat de dieren zich in alle vakken moesten bekwamen. Om echt Dier te kunnen zijn. Toen ging er iets verschrikkelijks fout. Het konijntje was wereldkampioen hardlopen. Geen dier kon zo snel wegsprinten en haken slaan als hij. De schoolleiding vond dat het voor het konijntje belangrijk was, voor lichaam en geest, dat hij zich ook bekwaamde in het vliegen. Men zette het konijntje op een hoge tak en zei “Leer vliegen, konijntje”.

flying rabbit

Het arme dier sprong, tuimelde naar beneden, brak een achterpoot en viel een gat in zijn hoofd dat nooit meer overging. Zo kwam het dat hij voor hardlopen toch niet meer dan een 6 kreeg in plaats van een 10. Maar voor vliegen kreeg hij een 3 in plaats van een 1. Want hij had het toch maar geprobeerd. De schoolleiding was zeer tevreden. Met open mond zagen de dieren hoe de torenvalk zijn acrobatische kunsten in de lucht vertoonde. Toch merkte de schoolleiding op, dat het voor een valk van grote waarde was als hij, net als het konijn, holen kon graven in de grond. De valk deed nu zijn uiterste best, brak echter jammer genoeg zijn snavel en kneusde zijn vleugels en in plaats van met een 10, met een 5 eindigde. Maar op holen graven haalde hij een 4 in plaats van een 1. En evenzo verging het alle andere dieren.

En wie haalde ten slotte de beste cijfers? Dat was de hersenloze kwal, die zwibbelend en zwabbelend alle proeven redelijk wist te doorstaan. Haar botten breken kon zij niet – zij had er immers geen. En zo werd zij, zwibbel de zwabbel tot de beste van de klas uitgeroepen.

Een mooi verhaal van Toon Tellegen en hoe waar.

Als we de identiteit van een bedrijf en haar waarden scherp formuleren, beschrijven we wie we authentiek zijn. En daar moet je dus echt voor gaan staan. Juist met alle nukken en grillen. Maar ook met prachtige kwaliteiten. Het is dus geen wiskundige exercitie waar je bepaalt wat je nu bent en wilt worden. Identiteit is niet iets wat je moet zoeken of afspreken en valt niet te regelen. Het is belangrijk dat je eerlijk kijkt, beschrijft, visualiseert wat je wel bent (en niet) en hoe je handelen daar dan bij hoort. Van waarden naar werkwaarden. Altijd weer een mooi bevrijdend proces, wat je overigens niet te vaak hoeft te doen. Het overstijgt het komen en gaan van managers, producten, diensten. Het is wel belangrijk dat nieuwe mensen de waarden doorleven.  Wij zijn graag een spiegel en de krabpaal.

Tags: , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back to Top ↑